Beloning voor meeruren in een maatschap mag tot verlies leiden
Een vrouw drijft samen met haar echtgenoot een melkveebedrijf in een maatschap. In 2021 werkt de echtgenoot 1.900 uur meer dan de vrouw en ontvangt daarvoor een arbeidsvergoeding van € 57.000. Deze vergoeding is hoger dan het resultaat van de maatschap, zodat elke vennoot een verlies van € 2.868 overhoudt. De inspecteur vindt een vergoeding boven de winst onzakelijk en schrapt het verlies bij de vrouw. Mag een beloning voor meeruren de andere vennoot in het rood zetten?
Van eenmanszaak naar maatschap
Tot 2017 drijft de echtgenoot het melkveebedrijf als eenmanszaak. Op 1 januari 2017 gaan de echtgenoten samen een maatschap aan, waarin beiden kennis en arbeid inbrengen. De echtgenoot brengt bovendien onder meer de economische eigendom van gebouwen, grond en productierechten in. Volgens de maatschapsakte kunnen de maten in onderling overleg vooraf een arbeidsvergoeding toekennen aan een of meer maten. De winst die daarna overblijft, wordt 50/50 verdeeld, tenzij de maten iets anders afspreken. In 2021 werkt de vrouw 1.250 uur in de maatschap. Haar echtgenoot werkt 3.150 uur.
Vergoeding hoger dan resultaat
Vóór persoonlijke afschrijvingen boekt de maatschap in 2021 een resultaat van € 51.264. De arbeidsvergoeding van € 57.000 is hoger dan dit bedrag, zodat een verlies van € 5.736 overblijft. Volgens de inspecteur hoort de vergoeding bij de te verdelen winst en kan deze nooit hoger zijn dan het resultaat. Bovendien zou een onafhankelijke derde niet bereid zijn aan een dergelijke vergoeding bij te dragen, zeker niet als de derde zelf ook veel uren maakt.
Alleen de meeruren tellen
De rechtbank stelt voorop dat de fiscale winstverdeling in beginsel de civielrechtelijke afspraken volgt. Een correctie is pas aan de orde als onafhankelijke derden onder dezelfde omstandigheden een andere verdeling zouden hebben gemaakt. Daarbij telt de volledige inbreng van iedere vennoot. In deze zaak brengen beide vennoten de eerste 1.250 uur zonder vergoeding in. De € 57.000 beloont uitsluitend de 1.900 extra uren van de echtgenoot. De stelling van de inspecteur, dat een onafhankelijke derde niet bereid zou zijn om mee te betalen aan die arbeidsvergoeding, is voor de rechtbank onbegrijpelijk. Juist het niet toekennen van een arbeidsbeloning zou volgens de rechtbank eerder onzakelijk zijn geweest.
Verlies vormt geen bezwaar
Het verlies verandert niets aan dit oordeel. Alleen bij een verlies om puur fiscale redenen kan het oordeel volgens de rechtbank anders uitvallen. Concrete aanwijzingen voor dergelijke motieven ontbreken echter. Daarnaast verbiedt geen enkele fiscale regel een vennoot om bij een positief maatschapsresultaat zelf een negatief resultaat te behalen.